صف‌های نانوایی که پایان ندارند
یکی از اصلی‌ترین مشکلاتی که شهروندان نیمروزی با آن مواجه‌اند، صف‌های طولانی و طاقت‌فرسا در مقابل نانوایی‌هاست. در منطقه‌ای که دمای هوا در تابستان‌ها به بیش از ۴۵ درجه می‌رسد و بادهای ۱۲۰ روزه همراه با گردوغبار، تنفس را دشوار می‌کند، ایستادن در صف‌های طولانی برای تهیه چند قرص نان، به یک شکنجه روزانه برای پیر و جوان تبدیل شده است. بسیاری از مردم ناچارند از ساعات ابتدایی صبح و پیش از طلوع آفتاب راهی نانوایی شوند تا شاید بتوانند پیش از هجوم گرما و افزایش جمعیت، نان موردنیاز خود را تأمین کنند.

در شهرستان نیمروز که بخش بزرگی از جمعیت آن را روستائیان تشکیل می‌دهند، مسئله دسترسی اهمیت مضاعفی پیدا می‌کند. بسیاری از روستاهای دورافتاده نانوایی ندارند و ساکنان آن‌ها مجبورند برای تهیه نان مسافت‌های طولانی را تا مرکز شهرستان یا روستاهای بزرگ‌تر طی کنند. این جابه‌جایی، علاوه بر هزینه حمل‌ونقل، وقت زیادی از روستائیان می‌گیرد و در نهایت نیز تضمینی وجود ندارد که پس از رسیدن به مقصد، با در بسته نانوایی یا اتمام سهمیه پخت مواجه نشوند.

 کیفیت نان، چالش همیشگی خانواده‌ها
کیفیت نان عرضه‌شده نیز یکی از مطالبات جدی مردم این شهرستان است. باتوجه‌به اینکه نان در این منطقه به‌صورت سنتی و در حجم بالا مصرف می‌شود، کیفیت پخت آن مستقیماً با سلامت و اقتصاد خانواده در ارتباط است. گزارش‌ها حاکی از آن است که در برخی واحدهای نانوایی، نان‌ها از کیفیت لازم برخوردار نبوده و به دلیل خمیر بودن یا سوختگی، ضایعات زیادی دارند. در شرایطی که مردم با مشکلات اقتصادی روبرو هستند، دورریز حتی یک تکه نان به دلیل کیفیت پایین پخت، باری بر دوش خانواده‌هاست.

مسئله دیگر، محدودیت در ساعت پخت و تداخل آن با ساعات کاری مردم است. در نیمروز که اغلب مردم به کارهای کشاورزی (در صورت وجود آب) یا کارگری مشغول‌اند، زمان‌بندی نانوایی‌ها گاهی با ساعات حضور آن‌ها در محل کار تداخل دارد.

اتمام زودهنگام نان در ساعات میانی روز باعث می‌شود بسیاری از خانواده‌ها در وعده‌های ناهار یا شام با مشکل جدی روبرو شوند؛ همچنین سیستم هوشمندسازی نان که باهدف عدالت در توزیع اجرا شده، در برخی نقاط نیمروز به دلیل ضعف زیرساخت‌های اینترنتی یا عدم آشنایی برخی سالمندان با این سیستم، چالش‌های جدیدی را در نحوه خرید ایجاد کرده است.

 توزیع عادلانه و نظارت بیشتر مطالبه مردم است
محمد افروزه یکی از شهروندان نیمروز در گفتگو با خبرنگار اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «خبر نیمروز»، بیان کرد: من ساکن یکی از روستاهای اطراف ادیمی هستم، هر روز برای گرفتن چند نان باید مسیر زیادی را بیایم؛ اینجا هم صف آن‌قدر طولانی است که گاهی پشیمان می‌شویم؛ در این گرما و گردوغبار، ایستادن در صف واقعاً سخت است، مخصوصاً برای ما که سن و سالی از ما گذشته است.

وی با اشاره به کیفیت نان مطرح کرد: بعضی وقت‌ها نان را که به خانه می‌بریم، اصلاً قابل‌خوردن نیست؛ یا لایه‌اش خمیر است یا آن‌قدر نازک است که تا به خانه برسیم خشک می‌شود؛ ما در این منطقه غذای اصلی‌مان نان است و اگر نان خوب نباشد، سفره ما خالی می‌ماند؛ از مسئولان می‌خواهیم فکری به حال این صف‌ها بکنند.

افروزه در ادامه گفت: بعضی وقت‌ها هم که نوبت به ما می‌رسد، می‌گویند آرد تمام شده یا دستگاه خراب است. ما که از راه دور می‌آییم، دست خالی برمی‌گردیم و شرمنده زن و بچه می‌شویم.

 ضرورت بازنگری در مدیریت توزیع نان
محمدعلی جهانتیغ یکی از فعالان اجتماعی منطقه سیستان و شهرستان نیمروز نیز دراین‌رابطه در گفتگو با خبرنگار اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «خبر نیمروز»، بیان کرد: وضعیت نان در نیمروز نیاز به یک بازنگری جدی در حوزه مدیریت توزیع دارد؛ ما با شهرستانی روبرو هستیم که پراکندگی روستایی بالایی دارد، تمرکز نانوایی‌ها در نقاط خاص باعث شده فشار زیادی به چند واحد وارد شود و نتیجه‌اش همین صف‌های طولانی و نارضایتی مردم است که امروز می‌بینیم.

وی افزود: مطالبه اصلی مردم اینجا، عدالت در دسترسی است؛ وقتی یک روستایی مجبور است برای نان به شهر بیاید، یعنی ساختار توزیع ایراد دارد.

این فعال اجتماعی تصریح کرد: همچنین باتوجه‌به اقلیم نیمروز، نانوایی‌ها باید در ساعاتی پخت کنند که مردم زیر آفتاب نمانند. متأسفانه نظارت بر کیفیت پخت هم ضعیف است؛ نان در سبد غذایی مردم نیمروز وزن بالایی دارد و نباید به دلیل کیفیت پایین، دورریز داشته باشد.

جهانتیغ تأکید کرد: انتظار می‌رود با افزایش سهمیه پخت در مناطق شلوغ و ایجاد واحدهای سیار یا ثابت در روستاهای محروم، این بار سنگین از دوش مردم برداشته شود. کرامت مردم این منطقه ایجاب می‌کند که برای تهیه نان روزانه، این همه سختی نکشند.

وی در پایان گفت: استمرار این وضعیت می‌تواند پیامدهای اجتماعی و معیشتی جدی‌تری برای مردم نیمروز به همراه داشته باشد و رسیدگی به مسئله نان، بیش از آنکه یک موضوع صنفی باشد، به مطالبه‌ای عمومی و اجتماعی در این شهرستان تبدیل شده است.

وضعیت نان در شهرستان نیمروز نشان می‌دهد که مسائل مربوط به توزیع و کیفیت، بیش از یک مشکل صنفی، به دغدغه‌ای عمومی و اجتماعی تبدیل شده است. پراکندگی جمعیت روستایی، تمرکز نانوایی‌ها در نقاط خاص و محدودیت ساعات پخت، موجب صف‌های طولانی، سردرگمی مردم و فشار مضاعف بر خانواده‌ها شده است؛ درحالی‌که نان سهم اصلی سبد غذایی بسیاری از خانوارها را تشکیل می‌دهد و کیفیت پایین آن پیامدهای مستقیم بر معیشت مردم دارد.

بازنگری در مدیریت توزیع، افزایش سهمیه پخت، ایجاد واحدهای سیار در روستاهای محروم و بهبود نظارت بر کیفیت، می‌تواند گام مؤثری در کاهش فشار و نارضایتی شهروندان باشد؛ تحقق این اقدامات نه‌تنها عدالت در دسترسی به نان را تأمین می‌کند، بلکه کرامت و رفاه مردم نیمروز را حفظ کرده و از پیامدهای اجتماعی و اقتصادی جدی‌تر جلوگیری خواهد کرد.

انتهای خبر/