محمدرضا میری در گفتگو با خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «خبر نیمروز»، بیان کرد: در سال‌های اخیر، گسترش شبکه‌های اجتماعی بستر مناسبی را برای پیدایش چهره‌هایی فراهم کرده که با کت‌وشلوارهای اتوکشیده، خودروهای اجاره‌ای و جملات دهان‌پرکن، ادعای کشف فرمول جادویی ثروت را دارند.
وی افزود: آنچه امروز در قالب دورهمی‌های موفقیت دیده می‌شود، نه دانش مدیریت است و نه مهارت‌افزایی، بلکه بازتولید توهم خودبزرگ‌بینی در افراد جویای نام است. گردانندگان این محافل با تکیه بر تکنیک‌های هیجانی و دستکاری روان‌شناختی، مخاطب را متقاعد می‌کنند که ناکامی‌های اقتصادی تنها ناشی از تفکر منفی اوست. این نگرش با نادیده گرفتن واقعیت‌های بازار و ساختارهای اقتصادی، تصویری کاریکاتوری از موفقیت ترسیم می‌کند.
کارشناس اجتماعی مطرح کرد: محافلی که پشت نقاب توسعه فردی، فقط جیب برگزارکنندگان را پر می‌کنند و سرخوردگی عمومی به بار می‌آورند.این کاسبان امید با سوءاستفاده هوشمندانه از نیاز غریزی انسان به پیشرفت و بهبود کیفیت زندگی، آدرس‌های غلطی را به مخاطبان جوان خود می‌دهند که انتهای آن بن‌بست مالی و فروپاشی روانی است. در واقع، سوداگران این بازار طوری برنامه‌ریزی می‌کنند که شرکت‌کنندگان پس از خروج از سالن‌های همایش، خود را بدهکار عاطفی و مالی این توهمات کاذب بیابند، بدون آنکه حتی یک گام ساختاری به سوی موفقیت واقعی برداشته باشند.
میری در ادامه گفت: پدیدآورندگان این جریان‌ها با اجرای سناریوهای حساب‌شده، ابتدا مخاطب را دچار نوعی احساس حقارت و عقب‌ماندگی از غافله ثروت می‌کنند و بلافاصله پکیج‌های آموزشی خود را به‌عنوان تنها راه نجات می‌فروشند. این همان چرخه کاسبی از اضطراب اجتماعی است که سرمایه نقدی جوانان را هدف قرار می‌دهد و خروجی آن به جای کارآفرین، مشتریان سرخورده و بدهکار است.
این جامعه‌شناس با تأکید بر خطرات فردی و جمعی این موج کاذب تصریح کرد: شرکت‌کنندگان در این دوره‌ها معمولاً پس از مدتی کوتاه با دیوار سخت واقعیت مواجه می‌شوند، زیرا هیچ تکنیک واقعی و مدل کسب‌وکار پایداری به آنها آموزش داده نشده است. وقتی هیجان اولیه فروکش می‌کند، فرد خود را مقصر اصلی شکست می‌داند و این امر آغازگر بحران‌های روانی، افسردگی‌های پنهان و در نهایت بی‌اعتمادی عمیق نسبت به مفاهیم اصیل کارآفرینی و دانش مدیریت است.
وی در پایان افزود: مقابله با این پدیده مستلزم ارتقای سواد مالی و رسانه‌ای جامعه در کنار نظارت دقیق نهادهای متولی بر صدور مجوز چنین برنامه‌هایی است. تا زمانی که رؤیافروشی جرم‌انگاری نشود و جامعه تفاوت میان تلاش هدفمند و شعارهای پوچ را درک نکند، بازار این سمینارها داغ خواهد ماند و هزینه‌های روانی و مادی سنگین آن به کل ساختار اجتماعی تحمیل خواهد شد.
انتهای خبر/
