بسم‌الله الرحمن الرحیم
شکر خدای را که به من توفیق داد تا باری دیگر با خصم زبون، دشمن انسانیت و اسلام و مسلمین مزدوران بعثی رو در ر و قرار گیرم و بتوانم دینم را به اسلام و مسلمین ادا نمایم.

خدا را سپاس می‌گویم که توفیق پیدا کردم در جمع عاشقان اباعبدالله (ع) قرار بگیرم و همراه سربازان امام‌زمان (عجل‌الله تعالی فرجه الشریف) باشم. دوست دارم با یک پیروزی کامل چنان چه صلاح‌ومصلحت خداوند باشد به آرزوی دیرینه‌ام برسم و خدایا توفیق شهادت را نصیبم بفرما.

«اشهد ان لا اله الا الله و اشهد ان محمداً رسول الله و اشهد انَّ علیا ولیاً الله»

اگر چنانچه توفیق فوز عظمای شهادت نصیبم گردید، از همه امت حزب‌الله می‌خواهم و هم چنین از خانواده عزیزم که در سوگ من گریه نکنید. نمی‌گویم اصلاً گریه نکنید؛ اما سعی کنید، گریه‌هایتان برای مظلومیت اباعبدالله الحسین (ع) باشد. از همه دوستان و اقوام، و آشنایان حلالیت می‌طلبم. پدرم، مادرم هیچ‌وقت نتوانستم حق شما را ادا کنم و امیدوارم مرا ببخشید و در عزای من فقط صبر پیشه کرده و دست از حمایت از ذخیره خدا روی زمین، خمینی بت‌شکن برندارید. ای امت اسلام، ای امت شهیدپرور قدر امام را بدانید.

نکند خدای‌نکرده دلش را برنجانید و اما تو همسر عزیزم می‌دانم هیچ کاری جهت آسایش تو و فرزندانمان نکرده‌ام و از رویت خجالت می‌کشم، فقط می‌گویم عفو کن وسعی کن یونس و محسن را یاورانی برای امام و اسلام تربیت کنی. تا اسلحه‌ام را برگیرند و جایم را پر کنند.

چون وقت نیست همه شما را به خدا می‌سپارم. خداحافظ پدرم، مادرم، خواهرانم، برادرم، همسر عزیزترم، یونس و محسن عزیزانم. خداحافظ.

تمام آنچه از مال و دارایی دنیا دارم اختیارش تا زمانی که همسرم بالای سر فرزندانم هست در اختیار اوست. کمی هم قرض دارم که خود او می‌داند و با فروش وسایل و چنانچه ماشین را دادند ادا نماید. باز هم از همه طلب عفو و بخشش می‌کنم و امیدوارم راه کربلا به همین زودی باز شود.

«والسلام»

انتهای خبر/