وی افزود: رمضان برای سیستانی‌ها تنها یک ماه عبادی نیست؛ بلکه نوعی سبک زندگی است. مردم از روزهای نخست با شور خاصی به استقبال آن می‌روند، کوچه‌ها رنگ تازه می‌گیرد و بوی نان محلی و عشق به عبادت در فضای شهر و روستا می‌پیچد. رمضان در سیستان همیشه همراه با اتحاد و همیاری اجتماعی بوده است. خانواده‌ها در طول این ماه بیشتر به دیدار هم می‌روند، کدورت‌ها کنار گذاشته می‌شود و نوعی آرامش جمعی در منطقه جریان پیدا می‌کند.

سحرخوانی؛ آوای بیداری در سپیده کویر
محمد قاسمی عنوان کرد: یکی از آیین‌های ماندگار رمضان در سیستان، سحرخوانی است؛ رسمی که قرن‌هاست در این دیار ادامه دارد. تا پیش از رواج ساعت و تکنولوژی، مردم با صدای سحرخوان‌ها از خواب برمی‌خاستند.  سحرخوان‌ها معمولاً از میان مردان خوش‌صدا و مورد اعتماد محله انتخاب می‌شدند. آنان با اشعار مذهبی و محلی، مردم را به بیداری و آماده‌سازی برای سحری فرا می‌خواندند. این صداها بخشی از حافظه صوتی مردم بود که هنوز هم با شنیدنش حس آرامش و دلبستگی زنده می‌شود.

رئیس اداره تبلیغات اسلامی نیمروز مطرح کرد: هرچند امروز ابزارهای مدرن بسیاری وظیفه بیداری را برعهده دارند، اما در تعدادی از روستاهای نیمروز، هنوز جوانانی هستند که با نوای سحرخوانی، حال‌وهوای یاد پدران و پدربزرگان را زنده می‌کنند.

افطاری‌های همدلانه؛ سفره‌ای ساده، دلی سرشار از مهر
وی گفت: افطاری در فرهنگ سیستان نشانه‌ی برکت و اخلاص است. سفره‌های مردم در این ایام با وجود سادگی، از محبت و سخاوت سرشارند. در بیشتر خانه‌ها، افطاری شامل خرما، نان محلی، دوغ، چای و یک غذای ساده است. مردم باور دارند که برکت در سادگی است، نه در تجمل. در بسیاری از روستاها رسم بر این است که چند خانواده سفره‌ای مشترک می‌گسترانند تا هیچ‌کس در وقت افطار تنها نباشد.

رئیس اداره تبلیغات اسلامی نیمروز گفت: یکی از جلوه‌های زیبای رمضان در سیستان، افطاری‌های جمعی در مساجد و مکان‌های عمومی است. مردم با هر آنچه در توان دارند، سفره‌ای برای اطرافیان و نیازمندان می‌گسترانند. این رفتارها ریشه در فرهنگ مهمان‌نوازی دیرینه مردم دارد.

شب‌های قدر؛ پیوند آسمان و دل‌های خاکی
محمد قاسمی خاطرنشان کرد: شب‌های قدر در سیستان، جلوه‌ای از عرفان و وحدت معنوی است. در این شب‌ها مساجد حتی در روستاهای کوچک، مملو از جمعیت می‌شود. مردم تا سپیده‌دم در دعا و مناجات هستند. جالب است بدانید که در بسیاری از روستاهای سیستان، احیا به‌صورت خانوادگی برگزار می‌شود و کودکان نیز از همان خردسالی با فضای معنوی رمضان آشنا می‌شوند.

رئیس اداره تبلیغات اسلامی نیمروز افزود: آنچه شب‌های قدر را در سیستان برجسته می‌کند، آرامش درونی و جمعی آن است. مردم نه‌تنها برای خود که برای بارندگی، امنیت، و شادی همه دعا می‌کنند. این حس تعلق اجتماعی یکی از جلوه‌های ارزشمند فرهنگ دینی در منطقه است.

وی اظهار کرد: رمضان در سیستان نوعی مدرسه زندگی است. در این ماه مردم تمرین صبر، نظم، مهربانی و گذشت می‌کنند. همچنین، در کنار فلسفه دینی آن، یک جنبه اجتماعی عمیق نیز دارد. زمانی که مردم هر شب کنار هم افطار می‌کنند و در بازارها و محافل مذهبی حضور دارند، در واقع روابط اجتماعی خود را بازسازی می‌کنند. این همان سرمایه فرهنگی است که از دل سنت‌های رمضان در منطقه زنده نگه داشته می‌شود.

ادامه سنت‌ها در دنیای نو
این مسئول در پایان گفت: امروز علی رغم تغییر سبک زندگی، ماه رمضان در سیستان همان حال‌وهوای قدیم را دارد. فضای مجازی، پویش‌های مردمی، جشن‌های قرآنی و برنامه‌های فرهنگی، همه در راستای زنده نگه داشتن باورهای ریشه‌دار دینی طراحی می‌شوند. رمضان در سیستان، یک تجربه جمعی از ایمان است که از نسل‌های قدیم به جوانان امروز منتقل می‌شود.

انتهای خبر/