محمود حیدری در گفتگو با خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «عصر هامون»، با اشاره به نقش فضای مجازی در شکلگیری نگرش افراد نسبت به زندگی بیان کرد: آنچه کاربران در شبکههای اجتماعی مشاهده میکنند، معمولاً بخش انتخابشده و مطلوب زندگی دیگران است؛ اما فرد ممکن است آن را با تمام واقعیت زندگی خودش مقایسه کند.
فضای مجازی؛ ویترین انتخابشده زندگی
وی افزود: یک کاربر ممکن است تصاویر سفر، خرید، موفقیت شغلی، روابط دوستانه یا لحظات شاد دیگران را ببیند و در مقابل، مشکلات، شکستها و دغدغههای روزمره خودش را قرار دهد؛ در چنین شرایطی طبیعی است که احساس کند دیگران زندگی بهتر و موفقتری دارند، در حالی که این برداشت لزوماً با واقعیت منطبق نیست.
این کارشناس اجتماعی ادامه داد: مشکل از جایی جدیتر میشود که فرد به جای ارزیابی زندگی بر اساس اهداف، تواناییها و شرایط واقعی خودش، معیار موفقیت را از فضای مجازی دریافت کند.
مقایسهای که آرامآرام رضایت را میگیرد
حیدری با بیان اینکه مقایسه اجتماعی همیشه پدیدهای منفی نیست، تصریح کرد: مقایسه میتواند در برخی شرایط باعث انگیزه و تلاش بیشتر شود، اما زمانی که فرد دائماً خودش را با افرادی مقایسه کند که شرایط، امکانات، مسیر زندگی و حتی تصویر ارائهشده آنها را نمیشناسد، این مقایسه میتواند به نارضایتی منجر شود.
این کارشناس اجتماعی همچنین عنوان کرد: فرد ممکن است تصور کند از دیگران عقب مانده است؛ در نتیجه، داشتههای خودش برایش کمارزش میشود و توجهش بیشتر روی چیزهایی قرار میگیرد که ندارد. استمرار این روند میتواند احساس ناکافیبودن و نارضایتی از شرایط موجود را تقویت کند.
وی تأکید کرد: یکی از آسیبهای مهم این مسئله، تغییر تعریف فرد از زندگی خوب است. وقتی زندگی مطلوب دائماً در قالب خانههای لوکس، سفرهای متعدد، ظاهر خاص، درآمد بالا یا روابط ایدهآل نمایش داده میشود، ممکن است فرد به تدریج تصور کند بدون برخورداری از این موارد نمیتواند احساس خوشبختی کند.
پشت هر تصویر، یک واقعیت پنهان است
این کارشناس اجتماعی با تأکید بر ضرورت افزایش سواد رسانهای بیان کرد: کاربران باید بدانند که شبکههای اجتماعی آینه کامل زندگی افراد نیستند، بلکه بیشتر شبیه ویترین هستند؛ ویترینی که در آن معمولاً بهترین لحظات، موفقیتها و تصاویر زیباتر به نمایش گذاشته میشوند.
حیدری در ادامه مطرح کرد: هیچکس معمولاً شکستها، اختلافات، نگرانیها، مشکلات مالی یا روزهای سخت زندگی خود را به اندازه لحظات خوش در معرض دید دیگران قرار نمیدهد. بنابراین مقایسه زندگی واقعی خود با نسخه ویرایششده زندگی دیگران، از اساس مقایسهای نابرابر است.
راه بازگشت به رضایت از زندگی
این کارشناس اجتماعی گفت: راهکار اصلی در مدیریت مصرف فضای مجازی و بازتعریف معیارهای رضایت است و افراد باید میزان حضور خود در شبکههای اجتماعی را مدیریت کنند و در صورت مشاهده محتوایی که به شکل مداوم احساس ناکافیبودن یا نارضایتی ایجاد میکند، ارتباط خود را با آن محتوا کاهش دهند.
حیدری ادامه داد: همچنین لازم است افراد به جای تمرکز بر زندگی دیگران، اهداف شخصی خودشان را مشخص کنند و پیشرفت را با گذشته خود مقایسه کنند؛ اینکه امروز نسبت به چند ماه یا چند سال گذشته چه تغییری کردهایم، میتواند معیار سالمتری برای ارزیابی زندگی باشد. خانوادهها نیز در این زمینه نقش مهمی دارند. گفتگو درباره واقعیتهای زندگی، تقویت عزتنفس، توجه به توانمندیهای فردی و ایجاد روابط واقعی و صمیمانه میتواند وابستگی روانی به تأیید فضای مجازی را کاهش دهد.
وی در پایان افزود: رضایت از زندگی زمانی شکل میگیرد که فرد بتواند ارزش زندگی خود را مستقل از ویترین دیگران ببیند. فضای مجازی میتواند بخشی از زندگی باشد، اما نباید به معیاری برای سنجش ارزش انسانها و میزان خوشبختی آنها تبدیل شود.
انتهای خبر/
