به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «خبر نیمروز»، وقتی از توسعه یک شهرستان صحبت میشود، نخستین موضوعاتی که به ذهن میرسد ایجاد اشتغال، رونق اقتصادی و افزایش امکانات خدماتی باشد؛ اما پشت همه این موارد، زیرساختی قرار دارد که اگر مناسب نباشد، بسیاری از برنامههای توسعه نیز به نتیجه مطلوب نمیرسند.
شهرستان نیمروز نیز از این قاعده مستثنی نیست. خیابانها، بلوارها، مسیرهای دسترسی، معابر شهری و روستایی و دیگر پروژههای عمرانی، بخش مهمی از زیرساختهای مورد نیاز مردم را تشکیل میدهند؛ زیرساختهایی که کیفیت آنها مستقیماً با زندگی روزمره شهروندان ارتباط دارد.
در شهر ادیمی، بهعنوان مرکز شهرستان، رفتوآمد روزانه شهروندان برای انجام امور اداری، خدماتی، خرید و دسترسی به مراکز مختلف، اهمیت وضعیت معابر را دوچندان کرده است. هرگونه نقص در این شبکه میتواند خود را در افزایش زمان سفر، استهلاک خودروها و دشواری تردد نشان دهد. خیابانها و بلوارها؛ تصویر نخست شهر
خیابان و بلوار فقط مسیر عبور خودرو نیستند؛ بخشی از چهره و هویت شهری محسوب میشوند.
آسفالت مناسب، جدولگذاری، روشنایی، خطکشی، علائم ترافیکی، فضای مناسب برای عابر پیاده و ساماندهی حاشیه خیابانها، مجموعهای از عواملی هستند که یک معبر شهری را به مسیر ایمن و استاندارد تبدیل میکنند.
در برخی نقاط، آنچه بیش از آسفالت جدید اهمیت دارد، نگهداری مناسب از زیرساختهای موجود است. اگر مسیر پس از اجرای پروژه به حال خود رها شود و عملیات ترمیم و نگهداری بهموقع انجام نشود، هزینههای بیشتری در آینده به مدیریت شهری و شهروندان تحمیل خواهد شد.
از سوی دیگر، اجرای پروژههای عمرانی باید بر اساس یک برنامه مشخص انجام شود؛ بهگونهای که مسیرهای اصلی، مناطق پرتردد و نقاطی که بیشترین نیاز را دارند، در اولویت قرار بگیرند.
پروژههای نیمهتمام؛ حلقههای ناقص توسعه
یکی از موضوعاتی که در بررسی زیرساختهای نیمروز نمیتوان از کنار آن بهسادگی عبور کرد، پروژههای نیمهتمام است. وقتی اجرای یک خیابان یا بلوار آغاز میشود اما ادامه آن برای مدت طولانی تعیین تکلیف نمیشود، ظرفیت واقعی پروژه نیز محقق نخواهد شد. گاهی تکمیل یک مسیر موجود میتواند تأثیر بیشتری از آغاز یک پروژه جدید داشته باشد؛ زیرا بخش قابل توجهی از زیرساخت از قبل ایجاد شده و تنها به تکمیل نیاز دارد.
برای شهروندی که هر روز از یک مسیر عبور میکند، نیمهتمام ماندن یک پروژه فقط یک مسئله عمرانی نیست؛ بلکه میتواند به معنای افزایش مسافت، گردوغبار، دشواری تردد و اتلاف وقت باشد. به همین دلیل، انتظار میرود پروژههای نیمهتمام شهرستان با اولویتبندی مشخص بررسی و برای تکمیل آنها برنامه زمانبندیشده ارائه شود.
زیرساخت روستایی؛ بخش مهم توسعه
زیرساخت را نباید تنها در محدوده شهر جستوجو کرد؛ روستاهای شهرستان نیز برای دسترسی به خدمات، مراکز درمانی، مدارس، بازار و مراکز اداری به مسیرهای مناسب نیاز دارند. کیفیت مسیرهای ارتباطی روستاها میتواند بر زندگی روزمره مردم، فعالیتهای کشاورزی و جابهجایی محصولات نیز تأثیر مستقیم داشته باشد.
مسیر مناسب میان روستا و شهر، در واقع بخشی از زنجیره توسعه اقتصادی منطقه است. هرچه دسترسی آسانتر باشد، رفتوآمد مردم و انتقال محصولات نیز با هزینه و زمان کمتری انجام میشود. از این منظر، توجه به زیرساخت روستایی نباید در سایه پروژههای شهری قرار گیرد؛ بلکه لازم است هر دو بخش در یک برنامه جامع دیده شوند.
یکی از نکات مهم در اجرای پروژههای عمرانی، توجه به کیفیت کار است؛ آسفالت بدون زیرسازی مناسب، ممکن است در کوتاهمدت ظاهر مناسبی ایجاد کند، اما دوام آن به اندازه پروژهای که با اصول فنی اجرا شده نخواهد بود. بنابراین در ارزیابی پروژهها باید کیفیت زیرسازی، شیببندی، دفع آبهای سطحی و نحوه نگهداری نیز مورد توجه قرار گیرد.
همچنین شرایط اقلیمی منطقه و وجود گردوغبار، گرمای هوا و وزش باد، ضرورت نگهداری مستمر از معابر و مسیرهای ارتباطی را بیشتر میکند. مردم به خیابانی نیاز دارند که فقط روز افتتاح مناسب نباشد؛ بلکه سالها بتواند پاسخگوی نیاز تردد شهروندان باشد.
ایمنی، بخش فراموششده زیرساخت
یکی دیگر از مؤلفههای مهم زیرساخت، ایمنی است. خیابان و بلواری که آسفالت شده اما روشنایی کافی، تابلوهای هشداردهنده، خطکشی و علائم مناسب ندارد، هنوز یک مسیر کامل و استاندارد محسوب نمیشود.
شناسایی نقاط پرخطر، ساماندهی تقاطعها، نصب تابلوهای ضروری، ایجاد روشنایی در نقاط مورد نیاز و توجه به عبور عابران پیاده، اقداماتی است که میتواند سطح ایمنی شهروندان را افزایش دهد.
در مسیرهای ارتباطی نیز وجود علائم مناسب و توجه به نقاط حادثهخیز اهمیت ویژهای دارد؛ چراکه پیشگیری از حادثه همواره هزینه کمتری نسبت به جبران خسارتهای آن دارد.
توسعه اقتصادی در گرو زیرساخت مناسب
زیرساخت مناسب تنها برای رفاه شهروندان نیست؛ اقتصاد شهرستان نیز به آن وابسته است. کسبوکارها برای انتقال کالا، کشاورزان برای جابهجایی محصولات و شهروندان برای دسترسی به مراکز خدماتی به شبکهای قابل اعتماد نیاز دارند. هرگونه ضعف در زیرساخت میتواند هزینه حملونقل و استهلاک وسایل نقلیه را افزایش دهد. در مقابل، مسیرهای مناسب میتوانند زمینه دسترسی سریعتر به بازارها و خدمات را فراهم کنند و به رونق فعالیتهای اقتصادی کمک کنند.
از همین رو، سرمایهگذاری در زیرساخت را باید یک هزینه صرفاً عمرانی ندانست؛ بلکه این سرمایهگذاری میتواند زمینهساز توسعه اقتصادی و اجتماعی شهرستان باشد.
نیمروز به نقشه راه نیاز دارد
آنچه بیش از هر چیز در حوزه زیرساخت اهمیت دارد، داشتن یک برنامه منسجم و اولویتبندیشده است. لازم است وضعیت خیابانها، بلوارها، مسیرهای ارتباطی، معابر روستایی و پروژههای نیمهتمام شهرستان بهصورت دقیق بررسی شود و مشخص باشد کدام پروژه فوریت بیشتری دارد، کدام مسیر نیازمند ترمیم است و کدام طرح باید برای تکمیل در اولویت قرار گیرد. همچنین هماهنگی میان دستگاههای اجرایی، مدیریت شهری، دهیاریها و مجموعههای مسئول میتواند از اجرای پراکنده پروژهها جلوگیری کند.
زیرساختی برای امروز و فردای نیمروز
نیمروز برای توسعه، به زیرساختهایی نیاز دارد که متناسب با نیازهای امروز و جمعیت و فعالیتهای آینده شهرستان طراحی شده باشند. خیابان مناسب، بلوار استاندارد، مسیر ارتباطی ایمن و پروژه عمرانی تکمیلشده، هرکدام بخشی از زنجیرهای هستند که در نهایت به افزایش کیفیت زندگی مردم منجر میشوند.
اکنون انتظار شهروندان این است که وضعیت زیرساختهای شهرستان با نگاه میدانی و کارشناسی بررسی شود؛ پروژههای نیمهتمام تعیین تکلیف شوند، نقاط نیازمند بهسازی در اولویت قرار گیرند و برای نگهداری از زیرساختهای موجود نیز برنامه مشخصی وجود داشته باشد.
توسعه نیمروز زمانی پایدار خواهد بود که زیرساختهای آن نیز همپای نیازهای مردم رشد کند؛ چراکه شهرستانی با زیرساخت قوی، مسیر هموارتری برای پیشرفت خواهد داشت.
محمدرضا سارانی شهروند نیمروزی در گفتگو با خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «خبر نیمروز»، با اشاره به وضعیت بلوار ۲۲ بهمن در شهرستان نیمروز بیان کرد: این بلوار در حدفاصل خیابان جمهوری اسلامی تا بلوار فردوسی آسفالت شده، اما از آن نقطه به بعد، مسیر به سمت جاده منصوری و چمن شماره ۲ همچنان وضعیت مناسبی ندارد و خاکی است.
وی افزود: این موضوع برای ساکنان محدوده به یک مشکل روزمره تبدیل شده است؛ چراکه در اطراف این مسیر، منازل نیمهساز و خانههای آماده سکونت وجود دارد تداوم وضعیت خاکی این مسیر، رفتوآمد روزانه شهروندان را دشوار کرده است.
این شهروند در ادامه گفت: وقتی بخشی از یک بلوار ساخته و آسفالت میشود، انتظار طبیعی مردم این است که ادامه آن نیز در یک برنامه مشخص تکمیل شود، نه اینکه بخشی از مسیر مورد استفاده قرار بگیرد و قسمت دیگر برای مدت نامعلوم رها شود.
عملیات سال گذشته چرا به سرانجام نرسید؟
وی با اشاره به سابقه اجرای عملیات عمرانی در این محدوده عنوان کرد: سال گذشته بخشی از مسیر تسطیح و غلتکزنی شد و مردم تصور کردند که این اقدامات مقدمهای برای تکمیل و آسفالت مسیر است. اما این روند ادامه پیدا نکرد و پس از مدتی همان قسمت نیز دوباره کنده و تخریب شد.
سارانی ادامه داد: همین اتفاق باعث شده این سؤال برای مردم ایجاد شود که چرا مسیری که عملیات اولیه آن انجام شده بود، دوباره به وضعیت نامناسب برگشت و سرنوشت ادامه پروژه مشخص نشد؟
این شهروند تأکید کرد: مطالبه مردم این نیست که یک پروژه بدون برنامه اجرا شود؛ انتظار این است که اگر کاری آغاز میشود، تا رسیدن به نتیجه نهایی دنبال شود و درباره ادامه آن نیز اطلاعرسانی روشنی صورت بگیرد.
آغاز مدارس، ضرورت ساماندهی مسیر را بیشتر میکند
این شهروند ادیمی در ادامه با اشاره به نزدیک شدن فصل بازگشایی مدارس گفت: با شروع سال تحصیلی، رفتوآمد در این محدوده افزایش پیدا میکند و دانشآموزان، والدین و سرویسهای مدارس نیز ناچار به عبور از این مسیر خواهند بود.
تردد خودروها در مسیر خاکی، گردوخاک ایجاد میکند و شرایط مناسبی برای دانشآموزان و خانوادهها به وجود نمیآورد. از طرف دیگر، افزایش رفتوآمد در چنین مسیری، ضرورت توجه به ایمنی آن را بیشتر میکند.
روشنایی؛ مطالبهای در کنار آسفالت
این شهروند همچنین تأمین روشنایی را یکی دیگر از نیازهای این محدوده عنوان کرد و گفت: مشکل این منطقه فقط خاکی بودن مسیر نیست؛ روشنایی نیز باید همزمان مورد توجه قرار بگیرد. با توجه به وجود منازل و افزایش سکونت در این محدوده، تردد شبانه نیز انجام میشود و نبود روشنایی مناسب میتواند شرایط را برای شهروندان دشوارتر کند.
مردم، زمان مشخص میخواهند نه وعدههای نامعلوم
سارانی مطرح کرد: انتظار ما از شهرداری ادیمی این است که ابتدا وضعیت ادامه بلوار ۲۲ بهمن تعیین تکلیف شود، سپس عملیات زیرسازی و آسفالت مسیر باقیمانده انجام گیرد و موضوع روشنایی نیز در کنار آن دنبال شود.
وی در پایان افزود: مردم منطقه خواسته پیچیدهای ندارند؛ یک مسیر مناسب، ایمن و قابل تردد میخواهند تا رفتوآمد روزانه برای خانوادهها، دانشآموزان و سایر شهروندان با مشکل مواجه نباشد. امیدواریم این بار، تکمیل بلوار ۲۲ بهمن در اولویت قرار بگیرد و پروژهای که بخشی از آن اجرا شده، بیش از این در وضعیت نیمهتمام باقی نماند.
اعتبارات عمرانی؛ گره اصلی تکمیل پروژههای ادیمی
ایمان صالح پودینه، شهردار ادیمی در گفتگو با خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «خبر نیمروز»، با اشاره به درباره آخرین وضعیت ادامه بلوار ۲۲ بهمن بیان کرد: اجرای پروژههای عمرانی به منابع مالی نیاز دارد و در شرایط فعلی، محدودیت اعتبارات شهرداری یکی از مهمترین عواملی است که سرعت اجرای طرحها را تحت تأثیر قرار داده است. از سال گذشته اعتبارات عمرانی شهرداری بهطور کامل متوقف شده و با وجود گذشت شش ماه از سال جاری، تاکنون اعتبار عمرانی جدیدی به شهرداری واریز نشده است.
وی افزود: بخشی از پروژه بلوار ۲۲ بهمن، پیگیریهای سرگزی، نماینده مردم سیستان و حمایت سازمان شهرداریها انجام شده است.
صالح پودینه همچنین عنوان کرد: اساس کار شهرداری این است که درآمدهای حاصل از شهروندان را برای توسعه و آبادانی شهر هزینه کند؛ با این حال، میزان پرداخت عوارض از سوی شهروندان پایین است و در این زمینه نیاز به فرهنگسازی بیشتری وجود دارد.
وی در پایان تاکید کرد: تکمیل مسیرهای نیمهتمام، تأمین روشنایی و ایجاد زیرساختهای مناسب، خواستهای عمومی است. در کنار پیگیری و پاسخگویی مسئولان، همراهی و مشارکت مردم نیز میتواند روند اجرای پروژهها و توسعه شهر را سرعت ببخشد.
