بسم‌الله الرحمن الرحیم
بسم رب الشهداء و الصدیقین
خدایا تمام مسلمین و مؤمنین را به فیض شهادت نائل گردان. مرگ حق است ولی مرگ سرخ مرگی است که هر قطره خونش وقتی که به زمین می‌ریزد نهالی می‌شود جهت هرچه بارورتر ساختن انقلاب و اهداف ملی و میهن کشور و مذهب خویش که همانا اسلام می‌باشد. همان‌طوری که سخنان بیشتر رهبران مذهبی و درخواست آنها از پروردگار این بود که مرگ در بستر را نصیب مؤمنان بفرمایید. این آرزوی بسی بزرگ می‌باشد که هر انسان آزاده‌ای خواستار آن است و مرگ در جبهه و جهاد را با مرگ سیاه که مرگ در بستر می‌باشد ترجیح می‌دهم.

لذا چون به جبهه اعزام می‌شوم درصورتی‌که لیاقت فیض رسیدن به لقاءالله را داشته باشم می‌خواهم چندسطری را به‌عنوان وصیت‌نامه به نگارش در آورم و این به‌عنوان یک سند قابل‌اجرا می‌باشد و این وصیت‌نامه را در کمال آرامش و با بینش کامل، بدون هیچ‌گونه حب و بغض و تهدید و یا عوامل دیگری نوشته‌ام و کلیه موارد آن قابل‌اجرا باشد و هیچ‌کس حق ندارد نسبت به کم‌وکاست و یا تغییر آن اقدام نماید.

همسرم زهرا
من استوار دوم توپخانه محمد پورشامی که به جبهه اعزام می‌شوم وصیتم این است که من قریب نه سال بیش نیست که با شما ازدواج کرده‌ام و در طول این چند سال دارای ۳ فرزند از شما شده‌ام و تا کنون هیچ‌گونه ناراحتی از شما نداشته‌ام و ندارم و زندگی ساده‌ای را با شما و فرزندان در کمال آرامش و صمیمیت گذرانده‌ام و جای هیچ‌گونه نگرانی نیست و هم اکنون آمده‌ام به جبهه، ختم مدت مأموریت من معلوم نیست.

ممکن است یک سال یا بیشتر یا کمتر باشد، با امید خداوند بزرگ این مأموریت را در جبهه انجام‌وظیفه نمایم و اگر خواست حق باشد پس از انجام مأموریت خواهم آمد. اگر چنانچه برایم اتفاقی پیش آمد خانه و تمام اثاثیه زندگی من تعلق به شما و سه فرزندم عباس، مریم و علیرضا دارد و هیچ‌کس حقی از مال را ندارد، مگر رضایت شما باشد. ضمناً مبلغ چهارده هزار و پانصد تومان پول از زن حاجی صحیح است.

۵ هزار تومان (۵۰۰۰) پول که از زن حاجی الله داد پیش ما بوده از حقوق من به او پس بدهید و در ثانی آنچه که رهبران مذهبی از مال و دارایی‌ام را به فقیران و مستمندان که صلاح دانستند، بدهید و اما راجع به خرج من که همانا کفن‌ودفن می‌باشد، طبق رسم و رسومات که داشتیم و جدیداً داریم، انجام شود و این وصیت‌نامه از همین امروز قابل‌اجرا می‌باشد مورخه ۱۳۶۳/۸/۵

و اما همسرم زهرا شما را سفارش می‌کنم که راجع به پرورش فرزندان عزیزم عباس آقا و مریم عزیزم و علیرضای خوبم که آنها را در آغوش باز و دامان پاکت پرورش داده و طوری بارآورده شوند که فردا سربار جامعه نباشند. بلکه افراد کوشا و مفید و زحمت کشی برای این میهن و ملت باشند.

«والسلام»

انتهای خبر/