مطهره صیادی در گفتگو با خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «خبر نیمروز»، بیان کرد: تفاوت بنیادین میان عادتهای روزمره و اختلال وسواس فکری-عملی در میزان کنترل فرد بر افکار و رفتارهایش نهفته است؛ در حالی که عادتها انتخابی و آرامبخش هستند، وسواسها افکاری تحمیلی و ناخواسته محسوب میشوند که جز اضطراب و ناآرامی، چیزی برای فرد به ارمغان نمیآورند و او را ناخودآگاه به سمت تکرار رفتارهای خاص سوق میدهند.
کارشناس روانشناسی در ادامه تأکید کرد: این اختلال همچون سارقی بیرحم، زمان، انرژی و تمرکزِ فرد را به یغما میبرد و باعث میشود کیفیت زندگی به شکل چشمگیری کاهش یابد، چرا که درگیر شدن مداوم با رفتارهای تکراری یا نشخوارهای ذهنی، فرصت حضور در لحظه و لذت بردن از پیوندهای عاطفی و فعالیتهای شغلی را از بیمار سلب کرده و او را در دنیایی از نگرانیهای پایانناپذیر محبوس میکند.
صیادی با اشاره به باورهای غلط رایج، گفت: بسیاری از مبتلایان به وسواس، نه با علائم ظاهری همچون شستوشو یا چک کردنهای فیزیکی، بلکه با دردهای درونی و وسواسهای ذهنی دستوپنجه نرم میکنند؛ این دسته از افراد در ظاهر آرام به نظر میرسند اما در درون خود، طوفانی از افکار هراسآور و افکار مزاحم را تحمل میکنند که رنجی جانکاه، عمیق و کاملاً پنهان را به آنها تحمیل میکند.
وی تاکید کرد: وسواس، هرگز یک ضعف شخصیتی یا کمبود اراده نیست، بلکه یک چالش بیولوژیک و روانشناختی است که به کمک درمانهای تخصصی علمی مانند رفتاردرمانی شناختی و تکنیکهای خاصی نظیر مواجهه و پیشگیری از پاسخ، کاملاً قابلمدیریت است و فرد میتواند با شجاعت در مسیر درمان، طعم شیرین رهایی از بند افکار مزاحم را دوباره بچشد.
کارشناس روانشناسی مطرح کرد: اختلال وسواس فکری-عملی تنها زندگی فرد مبتلا را تحت تأثیر قرار نمیدهد، بلکه روابط خانوادگی و اجتماعی او را نیز با چالشهای جدی روبهرو میکند؛ چرا که اعضای خانواده در بسیاری از مواقع ناخواسته درگیر رفتارها و نگرانیهای تکرارشونده فرد میشوند و همین مسئله میتواند به خستگی روانی، تنشهای عاطفی و کاهش کیفیت ارتباطات میان اعضای خانواده منجر شود.
وی در پایان افزود: یکی از مهمترین گامها در کاهش آسیبهای ناشی از وسواس، پذیرش مشکل و مراجعه بهموقع برای درمان است، زیرا هرچه این اختلال زودتر شناسایی و کنترل شود، احتمال بازگشت فرد به زندگی عادی و بازیابی آرامش روانی بیشتر خواهد بود و در مقابل، نادیده گرفتن یا عادی دانستن علائم، میتواند زمینه تشدید افکار مزاحم و رفتارهای اجباری را فراهم کند.
انتهای خبر/
